×
login
അവധൂത

ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ അയാളെ കണ്ടു. അവള്‍ക്ക് അയാളുടെ വാഗ്‌ധോരണി ജീവിത ഗന്ധിയായി. അവളെയും ആരും കേട്ടിരുന്നില്ല. അവള്‍ക്ക് സമയം ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ അയാളെ കേള്‍ക്കാനായി കാത്തിരുന്നു. കേട്ടതെല്ലാം അവള്‍ രാത്രികളില്‍ അവള്‍ക്കു പറയുവാനുള്ളതും ചേര്‍ത്ത് ഭംഗിയായി എഴുതി വെച്ചു.

കുന്നത്ത് മണികണ്ഠന്‍

അയാള്‍ വാചാലനായിരുന്നു. പക്ഷേ അയാളെ കേള്‍ക്കുവാന്‍ കുടുംബം തയാറല്ലായിരുന്നു. അയാളുടെ സംസാരത്തില്‍ കാമ്പുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകള്‍ തീഷ്ണമായിരുന്നു. ആര്‍ക്കും അയാളെ കേള്‍ക്കുവാന്‍ സമയം ഇല്ലായിരുന്നു. ഭ്രാന്തനെ പോലെ ചിലപ്പോള്‍ പുലമ്പും.  

ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ അയാളെ കണ്ടു. അവള്‍ക്ക് അയാളുടെ വാഗ്‌ധോരണി ജീവിത ഗന്ധിയായി. അവളെയും ആരും കേട്ടിരുന്നില്ല. അവള്‍ക്ക് സമയം ധാരാളം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ അയാളെ കേള്‍ക്കാനായി കാത്തിരുന്നു. കേട്ടതെല്ലാം അവള്‍ രാത്രികളില്‍ അവള്‍ക്കു പറയുവാനുള്ളതും ചേര്‍ത്ത് ഭംഗിയായി എഴുതി വെച്ചു.  


ഒരു ദിവസം അയാള്‍ ദീര്‍ഘമായ യാത്രയ്ക്ക് ആരംഭം കുറിച്ചു. അവള്‍ക്ക് പതുക്കെ ജീവിത വിരക്തി തോന്നി. അവളും അയാളുടെ പാതതന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അവള്‍ എഴുതിയ താളുകള്‍ ഒരു ഗ്രന്ഥം പോലെ ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അത് മറ്റൊരു അവധൂത ഗീതയായിരുന്നു.

 

 

    comment

    പ്രതികരിക്കാൻ ഇവിടെ എഴുതുക:

    ദയവായി മലയാളത്തിലോ, ഹിന്ദിയിലോ, ഇംഗ്ലീഷിലോ മാത്രം അഭിപ്രായം എഴുതുക. പ്രതികരണങ്ങളിൽ അശ്ലീലവും അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും അപകീർത്തികരവും സ്പർദ്ധ വളർത്തുന്നതുമായ പരാമർശങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക. വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങൾ പാടില്ല. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ജന്മഭൂമിയുടേതല്ല.